Toen ik las dat de collectieve traumaverwerking van de jaren 95-11 was benoemd tot speerpunt van het interimbeleid, had ik gelijk zoiets van Bart, het is jammer dat je het niet geworden bent, maar er ligt wel een andere mooie taak op je te wachten binnen de wereld die MSG heet. Traumaverwerking is niet zomaar een pleister plakken, daar moet je heel zorgvuldig mee omgaan, vooral ook omdat iedereen zijn eigen individuele helende reis moet volbrengen. Daarom gaan we in dit blog ruim de ruimte inruimen voor verwerkingverhalen. Hoe zijn de medewerkers van de MSG de donkere jaren 95-11 doorgekomen? In de ondergrondse of collaborerend, anoniem of in het volle licht? En wat is de prijs die zij daarvoor betaalden? Of gaan betalen?
Donderdag aanstaande bijt Jens Postelein, biologiedocent van het Leeghwater College, het spits af. Hij zal uit de doeken doen hoe hij de Donkere Jaren doorstond, en wat er nu nog van hem over is.
Dit is een bericht van Bartjan Vroegindeweij, trainer/coach en traumabegeleider van de MSG
Geen opmerkingen :
Een reactie posten